مطالعه می گوید نوجوانان T-Rexes گونه های کوچکتر از دایناسورها را دور می اندازند

                


واشنگتن ، آمریكا – گروهی از دانشمندان آمریكایی نشان داده اند كه فرزندان دایناسورهای گوشتخوار عظیم مانند Tyraosaurus Rex كه از اندازه گربه های خانگی به هیولاهای سر به فلك كشیده اند ، اكوسیمم های خود را تغییر داده و از گونه های رقیب كوچكتر پیشی گرفته اند.
    مطالعه آنها ، که در ژورنال Science روز پنجشنبه منتشر شد ، به حل یک رمز و راز دیرینه در مورد 150 سال حکومت دایناسورها کمک می کند: چرا گونه های بزرگ بیشتر از گونه های کوچک ، برعکس آنچه امروز در حیوانات خشکی مشاهده می کنیم ، وجود داشت؟
    کت شرودر ، دانشجوی دانشگاه نیومکزیکو که رهبری این مطالعه را برعهده داشت ، گفت: “جوامع دایناسورها بعد از ظهرهای شنبه مانند مراکز خرید شلوغ با نوجوانان بودند.”
    “آنها بخش قابل توجهی از افراد را در یک گونه خاص تشکیل می دهند و تأثیر بسیار واقعی بر منابع موجود در جوامع دارند.”
    حتی با توجه به محدودیت های موجود در پرونده های فسیلی ، تخمین زده می شود که دایناسورها به طور کلی بسیار متنوع نبوده اند: تنها حدود 1500 گونه شناخته شده وجود دارد ، در مقایسه با ده ها هزار گونه پستاندار و پرنده مدرن.
    علاوه بر این ، در طول دوره مزوزوئیک ، از 252 تا 66 میلیون سال پیش ، گونه های نسبتاً بیشتری از دایناسورهای بزرگ با وزن 1000 کیلوگرم (تن) نسبت به گونه های کمتر از 60 کیلوگرم (130 پوند) وجود دارد.
    برخی از دانشمندان اظهار داشتند که همانطور که غول پیکرترین دایناسورها به عنوان جوجه ریزی کوچک شروع به زندگی می کنند ، آنها می توانند همزمان با رشد از منابع مختلفی استفاده کنند – در اکوسیستم هایی که در غیر این صورت گونه های کوچکتر می توانند رشد کنند ، فضایی را اشغال می کنند.
    شرودر و همکارانش برای آزمایش این تئوری ، داده های فسیل های سراسر جهان از جمله بیش از 550 گونه دایناسور را مطالعه کردند و دایناسورها را با توجه به گیاهخوار بودن یا گوشت خوار بودن و اندازه آنها سازمان دادند.
    آنها در حضور گوشتخواران متوسط در هر جامعه ای که دارای مگاتروپودها یا شکارچیان غول پیکر مانند T-rex هستند ، شکاف قابل توجهی پیدا کردند.
    شرودر گفت: “تعداد بسیار کمی از دایناسورهای گوشتخوار بین 100 تا 1000 کیلوگرم (200 پوند تا یک تن) در جوامعی که دارای مگاتروپود هستند وجود دارد.”  “و جوانهای این مگاتروپودها دقیقاً در این فضا قرار می گیرند.”

    درمان خردسالان به عنوان یک گونه
    نتیجه گیری با توجه به تغییر تنوع دایناسورها در طول زمان پشتیبانی شد.  جوامع ژوراسیک (200-145 میلیون سال پیش) فاصله کمتری داشتند و جوامع کرتاسه (145-65 میلیون سال پیش) شکافهای زیادی داشتند.
    دلیل این امر آنست که نوجوانان مگاتروپادهای ژوراسیک بیشتر به بزرگسالان شباهت دارند و انواع بیشتری از ساوروپودهای بلند فلوت علف خوار (مانند براکیوسورها) وجود دارد که می توانند آنها را شکار کنند.
    شرودر گفت: “از طرف دیگر ، کرتاسه کاملاً تحت سلطه طاغوت و ابلیزور است که با رشد بسیار تغییر می کنند.”
    برای آزمایش نظریه خود از نظر ریاضی ، تیم بر اساس سوابق فسیلی ، تعداد مگاتروپودهای جوان را در یک سن مشخص در عددی که انتظار می رفت هر سال زنده بماند ، ضرب کرد.
    این روش آماری ، که به طور موثر نوجوانان را به عنوان گونه های خاص خود درمان می کند ، کمبودهای مشاهده شده در گوشتخواران متوسط را به طور دقیق جبران می کند.
    شرودر گفت ، علاوه بر کمک به حل یک مسئله دیرینه ، ارزش استفاده از ملاحظات زیست محیطی برای دایناسورها را نشان می دهد.
    وی گفت: “من فکر می کنم ما کمی بیشتر به درک دایناسورها به عنوان حیوانات متمرکز شده ایم ، به جای اینکه به دایناسورها همان سنگهای خنک ، جایی که دیرینه شناسی آغاز شده و مدتهاست ، نگاه کنیم.”