در این مطالعه آمده است ، نئاندرتال ها زودتر از آنچه در گذشته تصور می شد از اروپا ناپدید شدند

                


واشنگتن ، ایالات متحده – بر اساس مطالعه جدید روز دوشنبه ، فسیل های غار نئاندرتال در بلژیک که آخرین بازماندگان گونه ای کشف شده در اروپا هستند ، هزاران سال مسن تر از آن است که فکر می کردند.
    قدمت قبلی رادیوکربن از غار جاسوسی تقریباً به 24000 سال پیش باز می گردد ، اما آزمایش جدید ساعت را بین 44200 و 40،600 سال پیش بازمی گرداند.
    این مطالعه در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم ظاهر شد و توسط تیمی از بلژیک ، انگلستان و آلمان انجام شد.
    نویسنده اصلی ، Thibaut Devise از دانشگاه آکسفورد و دانشگاه Aix-Marseille به خبرگزاری فرانسه گفت که او و همکارانش روش قابل اطمینان تری برای تهیه نمونه ایجاد کرده اند که بهتر می تواند آلودگی ها را رد کند.
    داشتن تصوری محکم درباره زمان ناپدید شدن نزدیکان ما اولین قدم اصلی در جهت درک بیشتر از ماهیت و توانایی های آنها تلقی می شود و اینکه چرا در زمان شکوفایی اجداد خود ما سرانجام ناپدید شدند.
    روش جدید هنوز به قدمت رادیوکربن متکی است ، که مدت ها استاندارد طلایی قدمت باستان شناسی محسوب می شد ، اما روش جمع آوری نمونه ها را بهبود بخشیده است.
    همه موجودات زنده کربن را از جو و مواد غذایی خود جذب می کنند ، از جمله شکل رادیواکتیو کربن 14 که با گذشت زمان تحلیل می رود.
    از آنجا که گیاهان و حیوانات هنگام مرگ از جذب کربن -14 جلوگیری می کنند ، مقدار باقی مانده هنگام قرار ملاقات به ما می گوید که چه مدت عمر کرده اند.
    در مورد استخوان ها ، دانشمندان به دلیل آلی بودن بخشی از کلاژن را استخراج می کنند.
    دویز گفت: “آنچه ما انجام داده ایم این است كه یك قدم جلوتر برویم ،” زیرا آلودگی محیط زیست در مراسم تشییع جنازه یا از طریق چسب هایی كه برای كار در موزه استفاده می شود می تواند نمونه را خراب كند.
    در عوض ، تیم به دنبال اجزای سازنده کلاژن ، مولکولهایی به نام آمینو اسیدها و به ویژه اسیدهای آمینه منفرد خاص بود که می تواند مطمئن باشد بخشی از کلاژن هستند.

    “چارچوب قابل اعتماد”
    نویسندگان همچنین نمونه های نئاندرتال را از دو سایت اضافی بلژیکی ، Fonds-de-Foret و Engis ، با یافتن سن های مشابه ، قدمت می گذارند.
    گرگوری آبرامز ، نویسنده همکار ، از مرکز باستان شناسی در غار اسکلادینا در بلژیک ، گفت: “شناختن همه این نمونه های بلژیکی بسیار هیجان انگیز بود ، زیرا آنها نقش اساسی در درک و تعریف نئاندرتال ها داشتند.”
    “تقریباً دو قرن پس از کشف کودک نئاندرتال Engis ، ما موفق شده ایم از یک سن قابل اطمینان اطمینان حاصل کنیم.”
    در همین حال ، تعیین توالی ژنتیکی نشان داده است که استخوان بازوی نئاندرتال با قدمت 28000 سال به شدت با DNA گاو آلوده شده است ، که نشان می دهد استخوان با چسب ساخته شده از استخوان های گاو حفظ شده است.
    تام هیگام ، همکار نویسنده دانشگاه آکسفورد ، اضافه کرد: “دوست یابی برای باستان شناسی بسیار مهم است. بدون یک چارچوب زمانی قابل اعتماد ، واقعاً نمی توانیم در درک رابطه بین نئاندرتال ها و هومو ساپینس اطمینان داشته باشیم.”
    Deviese گفت ، استفاده خاصی از ابزار سنگی به نئاندرتال ها نسبت داده شده است و به عنوان نشانه ای از تکامل شناختی آنها تفسیر شده است.
    Devieze افزود ، اما اگر برنامه برای وجود نئاندرتال ها تغییر کند ، صنایع پالئولتیک باید بررسی شود تا مشخص شود آیا آنها واقعاً کار گونه های منقرض شده انسان هستند.